Thumbnail
Erno Erb (1878 - 1943)
Erno Erb (1878 - 1943)

Malarz urodzony w 1890 roku, prawdopodobnie we Lwowie, w 1943 zmarł zamordowany przed Niemców, w swoim rodzinnym mieście. Swoje życie spędził głównie we Lwowie, oraz przez dłuższy czas w Truskawcu. Mimo, że był samoukiem udało mu się osiągnąć dużą biegłość warsztatową. Rysował pastelami, jednak najczęściej malował kompozycje olejne. Wypracował indywidualny, rozpoznawalny styl, który charakteryzował się bogactwem fakturowym grubo kładzionej farby, lekko rozbieloną gamą kolorystyczną, oddającą drganie światła i cienia, kameralnością nastroju. Przede wszystkim malował widoki miejskie, które często stanowiły tło dla sceny rodzajowej, przy czym jednym z ulubionych tematów artysty były jarmarki i targi, a zwłaszcza stanowiące ich nieodłączny element przekupki, kwiaciarki, mleczarki, handlarki warzyw. Nierzadkim bohaterem  jego obrazów były także typy ukraińskich chłopów oraz Żydów. W jego dorobku znajdują się również martwe natury, portrety, oraz pejzaże górskie, malowane m.in. w Truskawcu. Wystawiał od 1924 roku, przeważnie w lwowskim TPSP, ale także w TPSP w Krakowie(m.in. obrazy: „Chłop”, „Wiejska baba”) oraz warszawskim TZSP. Ponadto na wystawach znalazły się prace olejne: „Jarmark” w MNK; „Pejzaż”, „Na targu”, „Handlarka warzywami”, „Modlący się żyd” w Żydowskim Instytucie Historycznym w Warszawie; „Pejzaż górski z chatami” w Muzeum Sztuki Ukraińskiej we Lwowie. W 1929 wziął udział w Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu, a w 1932 w wystawie polskiej w Buffalo.



Bibliografia

• Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, Tom II Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1975

• Indeks artystów plastyków absolwentów i pedagogów wyższych uczelni plastycznych oraz członków ZPAP działających w latach          1939-1992, Komitet Leksykonu Artystów Plastyków, Gdańsk-Kraków-Łodź-Poznań-Toruń-Warszawa-Wrocław, 1994

• Wielka encyklopedia malarstwa polskiego, wydawnictwo Kluszczyński, Kraków 2011
Zobacz także:
7355?size=medium 7323?size=medium